اگر ندانیم که می‌میریم

طعم زنده بودن را

نمی‌توانیم بچشیم

و بدون دریافت شگفتیِ شگرف زندگی

تصور مرگ نیز ناممکن است!

روزی که پزشک به مادربزرگ خبر داد

که بیماری اش لاعلاج است

چیزی بدین مضمون بر زبان آورد‌‌…

تا این لحظه نفهمیده بودم، زندگی چه زیباست! 

تاثر آور نیست که

 آدم باید بیمار شود

 تا بفهمد زنده بودن چه نعمتی است….

از عمّار تا مختار،

یک کربلا

فاصله است….!!!!

نمکدان را که پُر میکنی

توجهی به ریختن نمکها نداری …

اما زعفران را که میسابی به دانه دانه اش توجه میکنی

حال آنکه بدونِ نمک هیچ غذایی خوشمزه نیست، 

ولی بدون زعفران ماهها و سالها میتوان آشپزی کرد و غذا خورد.

مراقب نمک های زندگیتان باشید…

ساده و بی ریا و همیشه دم دستتان هستند.

ولی روزی اگر نباشند 

وای بر سفره زندگی…!

دکتر محمود معظمی

رهایم کن ..

مثل روز روشن است که تو هم 

ترکم خواهی کرد و عاقبت ، 

سهم من از همه ی تو ،"هیچ” است!

بی فکر و‌خیال برو..کسی تو را مقصر نمیداند..

همه ی شهر می دانند که خودِ من

“شروعٍ پایان های تلخم"..

گاه بایـــد سکـــوت کــرد

حرف دل که گفتنی نیست

بایـــد آدمــش باشــد…

کسی که با یک نگاه کردن به چشمت…

تا ته بغضت را بفهمــــد ….

الهے

اگر امتحان میڪنے

توان و تحملمان را زیاد ڪن

اگرمے آموزی، درڪمان را

وسعت بدہ

اگر مے بخشایے ظرفیت مان را

افزایش بده…

 آمین

آدمی ای کاش

صد دست لباس عوض می کرد،

اما

یک‌دست می ماند و رنگ عوض نمی کرد!!!

گریه کنم یا نکنم؟

رودل کرده ام این روزها

نمی دانم

غصه کودکان کار را باید خورد

یا اندوه بزرگسالان بیکار!

کار جهادی نه

من آه نهادی ام!

که زیر خط فقر

یاد صفرهای نجومی افتاده است….

مثل گل های ترک خورده کاشی شده ام

بعد تو پیر که نه من متلاشی شده ام….

دلم فرياد می خواهد ولی در انزوای خويش

چه بی آزار با ديوار نجوا می‌كنم هر شب….

حیف!

فریاد مرا بغض به یغما برده

یک بغل حرف، ولی محض نگفتن دارم ..

چقدر سخته دلت واسه روزهایی تنگ بشه که میدونی هیچ وقت برنمی گرده…

همیشه نزدیکی ظاهری 

به معنای نزدیکی قلبها نیست.

افرادی هستند

که فرسنگ ها از ما دورند.

اما قلبمان

آنها را درک میکند و میبیند.

آنهایی که

لبریز از محبتند..

گرم میکنند

قلب یخ زده ما را…

وجودشان 

برکتی است برای روح مرده زمین…

به راستی ذاتشان

با مهربانی و محبت سرشته شده است.

خدا خالی نکند زمین را از وجود پر مهرشان …

در  این دنیا، همه چیز دست خود آدم است!

حتی عشق، حتی جنون، حتی ترس… 
آدمیزاد می‌تواند اگر بخواهد کوه‌ها را جابجا کند؛می‌تواند آبها را بخشکاند؛ می‌تواند چرخ و فلک را بهم بریزد … آدمیزاد حکایت است! 

می‌تواند همه جور حکایتی باشد؛

حکایت شیرین، حکایت تلخ ، حکایت زشت و حکایت پهلوانی… 

بدن آدمیزاد شکننده است اما هیچ نیرویی در این دنیا به قدرت نیروی روحی او نمی‌رسد، به‌شرطی که اراده داشته باشد!